Onze tijd nu tijdens Covid-19

Status

Heey allemaal,

Het is al even geleden dat wij een blog geschreven hebben. Dus ik vond dat mooi om weer wat te schrijven, zeker in deze tijd waarin we nu leven.

Iedereen heeft er hoe dan ook mee te maken. Het Coronavirus, Covid-19. Is het niet linksom dan wel rechtsom. Wij kunnen er ook niet omheen. Een aantal weken geleden was Mirthe flink aan het hoesten. De overheid had duidelijke maatregelingen genomen. Als je hoest moet je thuisblijven. Zo belde de dagbesteding van Mirthe dat zij opgehaald moest worden. Dat was letterlijk even omschakelen. Sarah was thuis op dat moment en herstellende van een kleine ingreep en ik bij een klant. Onze eerste gedachte was: Maar Mirthe hoest altijd al. Ze verslikt zich regelmatig en daardoor hoest ze veel. Dus Mirthe komt dan voorlopig niet meer bij de opvang als zij niet mag hoesten. Natuurlijk hebben Sarah en ik daar alle begrip voor. Mirthe houden we sindsdien binnen (natuurlijk bij mooi weer in onze achter tuin).

WERK – Sarah moet als leerkracht natuurlijk materiaal en lessen aanbieden aan haar leerlingen. Dat doet ze met liefde. Maar daardoor werkte ben van de lockdown bijna fulltime, terwijl zij een parttime baan heeft. Dat is zwaar, omdat de complete zorg van Mirthe nu op ons neer komt.

Ik, Matthijs, werk nog wel. Ook al lukt de helft van de werkzaamheden, die wij normaal gesproken doen, nu natuurlijk niet. Wij doen terreinonderhoud, dak- en gotenonderhoud en glasbewassing. Dit is allemaal buiten goed te doen zonder mensen tegen te komen. Ergens heel fijn dat ik nog naar mijn werk kan, zodat ik minder opgesloten ben, maar anderzijds zie ik wel dat het werk voor Sarah oploopt. Denk aan haar werk, zorg voor Mirthe, haar bedrijfje en werk voor onze kerk nu er extra voorbereiding nodig is voor digitale diensten.

Pechvogel -Helaas had ik op Maandag avond van 30 Maart een ongelukje tijdens een kleine verbouwing op zolder. Ik zaagde in mijn duim. Er was even twijfel of ze 2 hechtingen zouden zetten, maar na overleg hebben ze het toch met hechtpleisters verzorgd. Zondag 5 April ging ik alsof mijn duim niet erg genoeg was ook nog door mijn rug. Dit was voor mij de eerste keer, maar had snel door dat dit serieus was. Ik kon immers amper van zolder waar ik op dat moment was naar beneden. Op dit moment gaat het aardig met mijn duim al moet ik daar voorlopig nog even mee opletten dat ik hem niet stoot. het gevoel van mijn duimtopje zal helaas niet meer terug komen, maar ben al blij dat het hersteld zonder ontsteking. Mijn rug weer volledig hersteld, en werk ook weer volledig.

HULP EN STEUN – Gelukkig hebben wij van vele mensen hulp aangeboden gekregen. Bijvoorbeeld boodschappen doen en voortuin bijhouden. We krijgen bloemen, iemand kwam met 3 papegaaien langs,  even te bellen met familie over hoe het gaat en natuurlijk al jullie mooie berichtjes. Dit alles houdt ons ,ondanks het zwaar is, gelukkig op de been.

“En nou is het genoeg, je ziet toch dat er iets mis is”

Status

Deel3: Het verhaal van Mirthe. Doof en nu ook nog blind

 

“En nu is het genoeg”, mijn vader sloeg met zijn vuist op de tafel van het consultatiebureau. “Je ziet toch dat er wat mis is.” Ik was zo blij dat mijn vader mee was. Mijn emoties had ik niet meer in de hand en ik kon niets zeggen. Na alle ellende met het gehoor van Mirthe leek ze ook niet te zien. Ze pakte niets, keek ons niet aan, ze liep duidelijk achter in de ontwikkeling.

In deze vlog vertellen wij hoe we ontdekten dat Mirthe blind is. En wat dat met ons deed toen we dat hoorde.

“Wel blijven praten tegen haar”

Status

In een eerder vlog vertelde wij over het begin van Mirthe’s leven. Hoe zwaar dit voor ons was.
Mirthe huilde veel.
In onze nieuwe vlog nemen we jullie weer mee. We vertellen over de gehoorproblemen van Mirthe. Hoe wij daar achter zijn gekomen. Meest memorabele was dat de audioloog ons vertelde:” Wel blijven praten tegen haar, dat is heel belangrijk”. Voor ons eigenlijk heel logisch. het verbaasde dan ons ook toen de vrouw vertelde dat er ouders zijn die niet meer tegen hun kind praten als ze weten dat het doof is. Je weet nooit wat je kind mee krijgt. Op een verjaardag nog over gehad. Iemand zei tegen mij:” Volgens mij krijgt Mirthe veel meer mee! In het begin vond ik bijzonder dat jullie tegen Mirthe bleven praten, maar nu ik haar zo zie is het logisch. Ze voelt de adem, trilling van geluid, en krijgt meer mee dan we denken”. Dat ze de trillingen voelt is zeker. dat ze meer meekrijgt dan we denken? Daar sluiten wij ons volledig bij aan.

#VLOG5|| “Ga maar meisje, het is misschien beter zo”

Status

Afgelopen week hebben we afscheid genomen van Mirthe’s kinderarts.

Wat was dat moeilijk!

Het was ook precies 5 jaar geleden dat Mirthe voor het eerst in het ziekenhuis kwam te liggen. Wij (ouders) en de artsen zaten met hun handen in het haar. Niemand wist wat er was.

Het enige wat wij dachten: Ga maar meisje, misschien is het maar beter zo”

Maar wat een vechter is Mirthe!

In de nieuwe vlog vertellen wij over de eerste moeilijke periode in Mirthe’s leven.