Mama’s pijn

16-01-2017 17:29
“Vind je het niet moeilijk om kinderen van Mirthes leeftijd te zien?”
“Vind je het niet moeilijk om juf te zijn, omringd door leeftijdsgenootjes van Mirthe?”
Ik krijg die vragen vaak. Begrijpelijk.

En ik kan daar heel kort over zijn: nee.

img_5680

Mirthe en Jamilo paar maandjes oud

Nee, ik vind dat niet moeilijk. Geen kind is namelijk met een ander kind te vergelijken. Elk kind, elk mens, is uniek.

Mirthe scheelt anderhalf jaar met neef Jay en vier maanden met neefje Noah. Ze scheelt maar één maand met Jamilo, de zoon van vriendin Robin. En zo zijn er meer kinderen die net zo oud of bijna net zo oud zijn als zij.

Ik zie deze kinderen van heel dichtbij opgroeien. Ze ontwikkelen zich zoals elk ‘gemiddeld’ kind dat doet. Ik voel totaal geen ‘jaloezie’ naar die andere kinderen toe. Als ik Noah en Jamilo zie, geniet ik alleen maar meer van de stappen die Mirthe maakt.

Noah en Jay zijn gek op Mirthe, willen overal bij helpen. De voeding aanzetten, gespen dichtmaken, speelgoed delen. Er wordt zelfs ruzie gemaakt tussen de neefjes: Noah en Jay rijden met hun bestuurbare auto en kibbelen over wie er in hun auto zit.

Jay: “Ik heb Mirthe in m’n auto.”
Noah: “Nee, ík heb Mirthe in de auto.”
Jay: “Dan hebben we allebei een Mirthe in de auto.”
Noah: “Er zijn toch geen twee Mirthes..!”
Jay: “Jawel, een echte Mirthe en een neppe. Ik heb de echte in de auto en jij de neppe.”
Noah: “Nee, ík heb de echte Mirthe en jíj de neppe.”
Jay: “Oké, ik begin met de echte Mirthe en dan laat ik haar uitstappen en mag ze in jouw auto. Oh nee, Mirthe kan niet lopen. Dan tillen we Mirthe in jouw auto, toch No?!”
Noah: “Oké. Zal ik dan eerst de echte nemen?”

img_5681

Jay en Noah

Alles is zo normaal voor hen. En dat is iets wat ik belangrijk vind.

Want nu komen we bij een punt waar ik heel veel moeite mee heb. Ik denk dat veel ouders van beperkte kinderen dat ook kennen.

Wat mij pijn doet? Mij frustreert?

 

Ouders die hun kind ‘weghouden’ bij Mirthe. En volwassenen waarvan de kinderen niet mogen zeggen dat een kindje er anders uit ziet.

Hoe vaak ik niet al gehad heb dat een kind heel enthousiast roept: “Hey mama, dat kindje is anders!” Of: “Mama, is dat kindje ziek?” En dat vervolgens een volwassene het kind sommeert zijn woorden in te slikken en niet zo te staren.

Wat doet dat pijn zeg! Alsof Mirthe eng is. Ik snap goed dat kinderen daardoor later een ‘angst’ kunnen ontwikkelen voor gehandicapten. Nog erger vind ik dat gehandicapten zo worden beschouwd als raar en zielig! Juist daardoor ontstaan pesterijen, discriminatie en vooroordelen. En heel onterecht.

Als je kind ook een keer zoiets roept, laat hem of haar dan vragen wat er is. Vráág waarom een kindje in een rolstoel zit.

img_5682

Mirthe en Noah

Een mooi voorbeeld

Ik zit met Robin, Jamilo en Mirthe in de auto.
Robin: “Jamilo, jij wil nog wat vragen aan tante, toch?”
Jamilo giechelt een beetje.
Robin: “Vind je het spannend om te vragen?”
Jamilo knikt.
Ik: “Jamilo, je mag mij alles vragen! Alle vragen zijn goed.”
Jamilo verlegen: “Mama, jij moet het vragen.”
Robin: “Jamilo vroeg zich af wanneer Mirthe nou gaat eten, ze is nu al heel groot!”
Ik: “Mirthe kan niet goed slikken. Als jij een broodje eet, dan slik je dat door. Mirthe kan dat niet, daar moet ze van spugen.”
Robin: “En Jamilo wilde vragen waarom Mirthe nog steeds niet loopt. Want ze is al vier jaar net als hij.”
Ik: “Mirthes spieren zijn slap. Die doen het niet goed. Daarom gaat haar hoofdje hangen. En als ze zou gaan lopen, doen haar benen het niet en valt ze op de grond.”
Jamilo: “Maar dat is niet leuk.”
Robin: “Klopt. Snap je het nu een beetje?”
Jamilo: “Nee, eigenlijk niet.”
Robin en ik tegelijk: “Wij eigenlijk ook niet.”
En dan leg ik uit: “De dokters weten het ook niet.”
Dat antwoord stelde Jamilo tevreden.

 

 

img_5683

Mirthe en Jamilo volgen het kabouterpad

Mijn advies: wees eerlijk naar kinderen! En láát kinderen vragen.

Ik vind dat zo belangrijk.

Volwassenen kunnen daar een voorbeeld aan nemen. Kinderen zijn zo puur. Geen vooroordelen meer, minder discriminatie en veel meer respect.

Want iedereen is anders.
Niemand is als jij.
Iedereen is anders.
Jij bent jou en ik ben mij.

Uit het liedje: Iedereen is anders – Marcel Zimmer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s